2.7.12




Deel de site hier.

Blogpost delen: klik titel en klik button onderaan. Bedankt!




Volg op Twitter

André is in zichzelf geland.


Best wel spannend, die enorme val vanuit het bijna niets, dwars door de atmosfeer, naar dat kale gebied in Kazachstan.
Luchtledigheid, vurige wrijving, g-force en dan nog een flinke bonk op de grond.

Voor ons was het best wel mooi die platte parachute met dat kleine doosje eraan tegen de achtergrond van een wit-bewolkte knalblauwe lucht.



Maar het was een dubbel gevoel, want zou je goed landen? Was alles goed met je?

Het dorre gras vloog in brand, auto's arriveerden.
De pers stond zelfs op die grote kale vlakte te dringen, en het duurde een eeuwigheid voordat het luik geopend werd en nog langer voordat de commandant in zijn stoel belandde.
Wat keek hij moe en serieus. Bijna een andere man dan bij vertrek.

Don Pettit zou de volgende zijn, berichtte de NASA.
"Nu komt André Kuipers", klonk het hoopvol op de Nederlandse TV.
Het duurde en duurde, en ineens kwam je uit de capsule.
Je werd eruit gepeuterd, vastgehouden, geloodst.

Wat was je slap, wat zag je er wit uit.

Maar je hielp je verzorgers, bewoog je arm, en daar, daar was je lach!

Een zucht van verlichting ging hier door de kamer.

"André is in zichzelf geland", verzuchtte iemand.

Welkom terug op aarde!








0 comments:

Een reactie plaatsen

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
 

Copyright © 2012 Nijmegen (n/h)uilt |